- گروه : فرهنگی
- شماره : 19606
پنجعلی زیبایی پنهان توره
پاییز در شهر توره
زیبایی واقعی توره در جاده‌ها نیست، بلکه در نگاه پنجعلی جریان دارد. منظره‌ای که زیبایی‌اش از هر سنگ و درختی عمیق‌تر است.
وقتی از توره حرف می‌زنیم، ذهن‌ها معمولاً سراغ جاده می‌رود؛ راه‌هایی که مثل رگ در دل دشت و کوه می‌دوند، منظره‌هایی که چشم را پر می‌کنند و رهگذر را وادار به توقف می‌کنند. اما توره را نباید فقط با آنچه از پنجره خودرو دیده می‌شود، شناخت. زیبایی واقعی اینجا در جاده‌ها نیست؛ در نگاه پنجعلی است که جریان دارد.
پنجعلی با همان نگاه ساده و بی‌ادعا، چیزی را به ما نشان می‌دهد که هیچ عکسی از یک منظره نمی‌تواند آن را ثبت کند. او به آدم‌ها، به زمین، به آسمان همان‌طور نگاه می‌کند که باید نگاه کرد؛ بدون شتاب، بدون قضاوت، بدون آن عادتی که چشم‌های ما را به دیدن ظاهر خو داده است. در این نگاه، زیبایی یک اتفاق توریستی نیست؛ یک حالت انسانی است.
منظره‌ای که پنجعلی پیش چشم ما می‌گذارد، از هر سنگ و درختی عمیق‌تر است. سنگ، وزن دارد و درخت، سایه؛ اما نگاه او معنا دارد. همان چیزی که وقتی کنار جاده می‌ایستیم و فقط به دور دست نگاه می‌کنیم، از دستش می‌دهیم. زیبایی توره در چشم‌انداز خلاصه نمی‌شود؛ در رابطه‌ای خلاصه می‌شود که آدم‌ها با این سرزمین و با یکدیگر دارند.
شاید درس اصلی همین باشد: زیبایی را باید در نگاه آدم‌ها جست، نه در نقشه راه‌ها. جاده‌ها ما را از جایی به جای دیگر می‌برند، اما نگاه‌هایی مثل نگاه پنجعلی، ما را از خودمان به خودمان می‌رسانند. توره با همه جاذبه‌هایش، درست در همین نقطه بزرگ است؛ جایی که طبیعت، ساده و بی‌واسطه، از پشت چشم یک انسان به ما نگاه می‌کند.
لینک کوتاه خبر
برچسب‌ها
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر می‌گذارید!
