میهمانانی که نامشان را آسمان نوشت
تلاقی شکوهِ گمنامی و عزای فاطمی
در تقاطعِ شور ۱۳ آبان و حزنِ ایام فاطمیه، شازند میزبان دو فرشتهای بود که نامشان را در خاک پنهان کردند تا ما در بیداری، شکوهِ حقیقت را ببینیم. روایتی از پیوندِ عشق، شهادت و بیداری در قلب شهرستان.
دیروز، شازند تنها شاهد یک راهپیمایی نبود؛ بلکه شاهدِ تلاقیِ سه جریانِ عظیم بود: فریادهای بلند دانشآموزان در ۱۳ آبان، اشکهای جاری برای مظلومیتِ حضرت زهرا (س) در ایام فاطمیه، و سکوتِ با ابهتِ دو شهید گمنام. گویی آسمان تصمیم داشت در یک روز، تمام مفاهیمِ «ایثار» را به ما یاد دهد.
دو پیکر پاک، بدون پلاک و بدون شناسنامه، اما با لبخندی که از هزاران سال پیش میتابید، به شهر ما آمدند. آنها در روزی بازگشتند که جوانان فریاد بیداری سر میدادند تا به ما بگویند: «بیداری واقعی، در گمنامی است.» آنها آمدند تا ثابت کنند برای نجات یک ملت، نیازی به شهرت نیست؛ بلکه تنها یک قلبِ عاشق و ارادهای پولادین میخواهد.
چه خوشبهحالی این دو سرباز بینام که در روزهای عزای بانوی دو جهان، به میان ما بازگشتند. گویی میخواستند بدرقهشان را در سایه مهر و حمایتِ حضرت فاطمةالزهرا (س) قرار دهند. پیوندی میانِ «مظلومیتِ مادر» و «ایثارِ پسران»، که هر کسی را به دنیایی از اشک و غرور میبرد.
این دو شهید، در روز بیداری دانشآموزان، بزرگترین درس زندگی را به ما دادند: اینکه هدف، رسیدن به اوجِ شهرت نیست، بلکه رسیدن به اوجِ رضایتِ خداست. آنها نامشان را در دفترهای دنیوی ثبت نکردند تا در کتاب ابدیت، به عنوان سربازانِ بینامِ حق شناخته شوند
سلام بر شما ای میهمانانی که در میانهی شور و حزن، نامِ حقیقت را در رگهای این شهر جاری کردید...
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!